niedziela, 25 października 2026

Choć to kurtuazja, kur tu Azja nie ma.

 

    Ostatnio jakoś więcej chodzę, a do chodzenia mantra, to wisienka bez tortu. Na przykład taka drobnostka:


Po zachodniej stronie

siedzą na ogonie

włochate wigonie.


Zamartwiam się o nie

będąc na balkonie

kiedy niebo płonie.


Co ja powiem żonie

gdy któryś utonie

zanim wrócą słonie.

10 komentarzy:

  1. A ja myślę o dronie
    który zapachy chłonie
    nim złapię go w dłonie...Ewa

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. jak dla mnie - sylaba za dużo. sześć jest ok do maszerowania, a siódma, to jak kłoda pod nogi.

      Usuń
    2. Jest potrzebna,żeby stanąć,pochylić się i podnieść pięknego liścia albo orzecha włoskiego.:)))

      Usuń
  2. Oczywiście wyruszyłam w poszukiwaniu wigoni i znalazłam:,,protoplasta alpaki, blisko spokrewniony z gwanako andyjskim i lamą, zwierzętami określanymi w języku polskim wspólną nazwą lamy.
    Źródło:
    Wikipedia

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. a ich włochatość też sprawdziłaś? bo ja pisząc - nie.

      Usuń
    2. Tylko wizualnie...na zdjęciu i przez skojarzenie z alpaką. Jakieś tam runo jest....

      Usuń
    3. super - podświadomość czuwa.

      Usuń