W narzeczu dorzecza życzę rzeczonym rzeczom oczywiście-rzeczywiście niedorzecznych rzeczowników. (życzliwy rzecznik, znany redakcji, nie mylić z wodnikiem)

 

Udziec tej pani byłby ozdobą każdej biesiady – wystarczyłoby go wstępnie obrać z zewnętrznej czerni, co samo w sobie przydałoby mu pikanterii Podróżni przeważnie nie dostrzegli go, bo dosypiali, albo pieścili dłońmi swoje monitory. Za to ja podziwiam bez końca zabiegi MPK w trosce o dobro pasażerów. „Przejazd techniczny” nazywa się ta atrakcja i polega na tym, że tramwaj, względnie autobus jedzie „na pusto”. Kierowca się uczy hamować bez wstrząsów, czy nierówności w torowisku? Grunt, że burty pojazdu reklamują zeszłoroczne osiągnięcia naprawy torowisk, które bez reklam przeszłyby niezauważenie – są takie remonty, po których komfort znika, zamiast rosnąć.

Na przystanku młodziutka pani zaplata nogi w iksy, z jakimi zaczyna igraszki grawitacja. Czyby pęcherz doskwierał aż tak? Ciężko ustać na nogach w tej wyszukanej pozie. Do tramwaju wpada stadko rozćwierkanych młodych Włoszek, a każda w takiej samej bluzce z krótkim rękawem. Aż do świtu zwiedzały Miasto? E! nie jest aż tak rozległe. Kiedy tramwaj przecinał Dzielnicę Boga – wszystkie się rozćwierkały, znienacka nabierając werwy i teraz, to już nie wiem, czy gaworzyły z Majestatem, czy rozpoznały lokalizację hotelu, by w końcu ukryć się w cieple klimatyzowanych pomieszczeń.