Fiasko szlachetnej idei. Wieści z odległego świata.

 

Według zgodnej opinii szerokiego grona niezależnych ekspertów, obecność metali ciężkich w organizmie człowieka można nieinwazyjnie wykryć, badając włos zainfekowanego osobnika. Co bardziej konserwatywni naukowcy sugerują, aby badaniu nie podlegały włosy bezpośrednio narażone na wpływ szkodliwego czynnika i do analizy trafiał materiał możliwie najczystszy. Odkryta głowa, nieustannie narażona na zewnętrze anomalia i wartości chwilowe, nijak mające się do stanu faktycznego, zostały przez aklamację zdyskwalifikowane, a prerogatywa naukowa wskazuje włos łonowy, jako najbardziej wiarygodny. Regularnie oczyszczany i nieustająco chroniony przed wpływem czynników zewnętrznych, stanowić ma jedyne źródło stanu faktycznego organizmu.

W zleconych przez zatroskany Rząd, za pośrednictwem wyspecjalizowanej, dedykowanej jednostki społecznego ucisku, czyli Ministerstwa Zdrowia Psychicznego I Fizycznego (z niewysłowionym naciskiem na psychikę), przy kluczowym wsparciu sponsorujących owe badania Koncernów Farmaceutycznych (niejawnie z góry posiadających rozwiązanie każdego palącego problemu społecznego – jednorazowa dawka 60 dolców na umowny łeb, pod warunkiem zawarcia umowy na minimum miliard dawek na rok obrachunkowy, a każda szpryca ważna aż sześć miesięcy, więc wymagająca powtórek [wtórek, Turek, urek…] na skalę dotąd niesprecyzowaną przez nie-do-rzeczników prasowych skromnie ukrywających się w cieniu niedopowiedzeń koncernów, gdyż szacowne zarządy onych, dotąd nie podjęły się sporządzenia prognoz zysku na rok-(i)-kolejne), badaniach przesiewowych, udział wzięło zaledwie dwadzieścia procent populacji. Nie dlatego, że zmasowany opór społeczny przeciwny był inicjatywie. Gro z grona mimowolnych sceptyków pochodził z grupy, która mówiąc najprościej – z powodu permanentnej (i skutecznej o zgrozo) depilacji nie była w stanie dostarczyć łonowego włosa nawet do najskromniejszych badań…

Dojrzałe umysły, karmione korporacyjnym zastrzykiem gotówki (B2B), błyskawicznie opracowały alternatywny model pozyskiwania niezbędnych do analizy (i podania preparatu już wciskającego się w świeżo wykrytą niszę rynkową - 25$ w hurcie, 159,99$ w detalu) danych o mrocznie brzmiącej, a przez empiryków znienawidzonej metodzie – WYMAZ!

Uprzedzając protesty społeczne i te całkiem zaściankowe nieufności, Organ przystąpił do ofensywy, wymyślając obelgi dla opornych i darmowe hulajnogi, dla wahliwych. Chętnym, bo tacy wszędzie się zdarzają, zaoferował „bezkosztowe” pobranie materiału i „profilaktykę”, przezornie każąc delikwentowi podpisać kwit o przejęciu odpowiedzialności za terapię, która ZA DARMO była uprzejma zasponsorować jego zdrowie. Nikt oczywiście nie zająknął się, że darmowy obiad nie istnieje w przyrodzie i ZAWSZE ktoś musi zapłacić. Ale to już inna bajka. Państwo potrafi tak podzielić nieswoje pieniądze, żeby zabrakło niechby wszystkim, tylko nie Państwu – Nie, TY nie jesteś Państwo! Ty jesteś dojną krową, dostarczycielem paliwa, by pasożyty miały co jeść. Prawda, że się cieszysz i jesteś dumnym Patriotą?

Opór społeczny oficjalnie nie zaistniał, przynajmniej wg TV głównego nurtu, bo przecież powszechnie znany (od wczoraj) i szanowany(do wczoraj) Ekspert desperacko zabrał głos i autorytarnie stwierdził, że tak ma być i już! Któż śmiałby się go spytać, skąd się wzięła eksperckość w obliczu NOWEJ, nieznanej dotychczas nauce chorobie. Po co pytać, skoro odpowiedź już jest przygotowana zawczasu. Paradoks? Lek, który pojawia się PRZED CHOROBĄ? Albo zaledwie parę tygodni po nadaniu chorobie medialnej, nośnej i groźnej nazwy?

Szukając głębi w oporze materii, pomysłodawca zapomniał uwzględnić atawistyczne uprzedzenia pospólstwa. Wymaz? Naprawdę? Miasta są pozornie otwarte na nowe idee, ale nie aż tak. A wieś? Jest niemal tak konserwatywna jak Kościół dowolnego wyznania. Hmmm, czyli indoktrynacja MUSI KOSZTOWAĆ! Najlepiej byłoby, gdyby niewymazani sami zapłacili za promocję, bo przecież nie pomysłodawca, który, jak każdy idealista musi niestety konsumować, a świadczenie szlachetnej usługi non-profit pustego brzuszka wypełnić nie potrafi.

W ferworze dywagacji i coraz to bardziej skomplikowanych strategii, jak się zdaje, że zapomniano, porzucono, albo skazano na niebyt z przyczyn ekonomicznych (brak zysku) pierwotny pomysł pozyskania materiału do badań. A przecież wystarczyłoby zapuścić intymną fryzurkę w stopniu wystarczającym do analizy. Zimą, w Wielkim Poście.