Zatwierdzenie zatwardzenia.

 

Trawy osiwiały nocą, a teraz zziębnięte, czekają na słońce, by się zazielenić. Tymczasem słońce, kiedy już się łaskawie objawi, zerka z obrzydzeniem po zakamarkach i sprawdza, jak dużo śmieci można porzucić, gdy świat przyśnie w śniegach. Dziewczę w czerniach z okna tramwaju fotografuje Dzielnicę Boga, nie przejmując się, że przęsła mostu poszatkują obrazy kratownicą. Ometkowani ludzie pozwalają się pożreć biurowcowi ostentacyjnie chronionemu przez emerytowanych aniołów stróżów. Elektrociepłownia pompuje w niebo tłuściutkie chmury chcąc je rozgrzać po chłodnej nocy. Przy balustradach Wyspy Daliowej stoi wędkarz objuczony sprzętem, jakby polował na lewiatana, albo przynajmniej miecznika. Stoi z biodrami wypchniętymi ku Rzece, co kojarzy się z czynnościami fizjologicznymi, ale może chce tylko zademonstrować, że najpiękniejszy budynek w Mieście nie robi na nim wrażenia.

Pan Minister zrezygnował chwilowo z karcenia i besztania ościennych polityków na tik-tokach, czy Instagramach, oficjalnie zajmując się monitorowaniem, więc spokojnie mogę zająć się swoimi sprawami, wiedząc, że wojna jest w dobrych rękach i nie wymknie się nijak, choć Europa błyskawicznie dzieli się na tych, co terrorystów widzą po jednej, albo po drugiej stronie konfliktu.