Tkwię sobie w tej mojej pustelni i dziczeję delektując się nieprzerwaną samotnością. Tłumaczę sobie, że jestem zbyt subtelny, wyjątkowy, wyrafinowany, że wyłącznie koneser zdoła docenić moje towarzystwo. Oko bezdusznego lustra kpi całkiem jawnie, że w najlepszym razie jestem odrażającym odludkiem.
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz