Krok za krokiem, z niewysławialną cierpliwością czatującej czapli, wykradasz mi duszę okruszek po okruszku. Tygodnie otulają się w miesiące, te w lata, a ty wciąż zmieniasz mnie. Wiesz; w końcu przyjdzie ta jesień, kiedy z melancholią w głosie zauważysz, że kiedyś byłem inny…
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz